Ons leven in Singapore

Het klinkt hier een beetje hol…. oh ja, dat komt natuurlijk omdat alles in de container zit! Maandag en dinsdag zijn ze bezig geweest ons hele leven in te pakken. Ze begonnen met 4 man. Na de lunch waren het er nog maar 3, want 1 knul was ziek geworden en nr 3 was niet zoveel waard, want die ging niet echt vlot en bleek ook ziekt te zijn. Even een belletje naar het verhuisbedrijf gegeven dat het dinsdag toch echt klaar moet zijn, en dat we geen uitstel kunnen permiteren. En ja hoor, na zo’n 10 man aan het werk te hebben gehad over de hele dag verspreid, ging dan tegen 8u ’s avonds de container dicht.. Pfffff

En nu zit ik alweer in ons huisje. Te wachten tot 2 lieflijke indonesische dames ons huis schoon hebben gemaakt. Ach, er zijn ergere dingen dan te kijken hoe anderen schoonmaken

Gisteravond hebben we in ons hotel geslapen. Helaas hadden ze ons kamers op een verdieping gegeven waar gerookt mag worden. En dan heb je net een bus chinezen op diezelfde verdieping zitten. Voor diegenen die nog nooit in China zijn geweest: Chinezen roken graag, zeker op hun hotelkamer, met de deur open en de tv op z’n hardst. Gelukkig kon ik met gebarentaal (m’n Chinees is nogal achteruitgegaan de afgelopen maanden) duidelijk maken dat dit dus niet echt de bedoeling was. Hebben natuurlijk direct andere kamer gevraagd (en gekregen).

Goed, alles dus in de container, er wordt schoongemaakt. Dan blijft alleen de kwestie nog over van opzeggen en beeindigen van abonnementen en rekeningen. My goodness, wat een ellende hier. Singapore leeft duidelijk in een andere eeuw. Ik probeer dus de telefoon etc te annuleren per een bepaalde datum en dan ben je bijna op het punt dat ze dit gaan doorvoeren….dan blijkt dat alleen Sander dan kan omdat hij de accountholder is (en je kan alleen accountholder zijn als je een Employment Pass hebt, bij ons is dat dus Sander). En dus is Sander nu op pad om alles te regelen en probeert hij al dagen de juiste persoon aan de telefoon te krijgen bij Singtel. Gek genoeg blijken er dus toch dingen te zijn van Singapore die ik niet zal missen…..

Morgen is het de grote afscheidsdag op school. Dat begint met de afscheidsassembly waar van alle leerlingen en personeelsleden massaal afscheid wordt genomen. Op zich hartstikke leuk, totdat…. het schoollied wordt gezongen. Dat is standaard de grote tranentrekker bij ouders (of ze nou vertrekken of blijven). Nadat we de assembly achter de rug hebben gaan we met Julius z’n klas pizzabakken (en eten), daarna bij Freek in de klas afscheid vieren en vervolgens bij Julius in klas, met de ouders erbij. En dan zit die ellendige donderdag er eindelijk op. En kunnen we met lood in onze schoenen uitkijken naar de vrijdag, want ja, dan is het toch echt het moment van dag zeggen tegen school, vriendjes, Singapore……
Het liefst zou ik er niet bij willen zijn, want het is al een drama als je niet weggaat, maar als je dan na 3,5 jaar ook nog eens vertrekt is het nog erger.

Ik kan me voorstellen dat dit voor mensen die niet in het buitenland hebben gewoond misschien wel vreemd en misschien zelfs wat overdreven overkomt. Maar als je in een vrij kleine gemeenschap dag-in-dag-uit met elkaar te maken hebt, in 3,5 jaar van alles hebt gedeeld/samen hebt meegemaakt en als 8-jarig ventje belangrijke jaren van je schoolloopbaan hebt doorlopen, dan is het toch een groot deel van je leven wat je achter je laat. Dat gaat niemand in de koude kleren zitten….

We hebben dus nog wel even wat emoties te doorlopen de komende dagen en het zal dan ook niet altijd gezellig en makkelijk zijn, maar we gaan ons helemaal ontladen op vakantie en opladen voor de komst naar Nederland. En ik weet zeker dat we alle 4 weer een ontzettend lekker en goed leven krijgen in ons huis, samen met onze familie en vrienden, kennissen, buren en 50.000 foto’s….

De tijd gaat zo ontzettend snel nu! Over een week is de container ingepakt en onderweg. Gek idee hoor….

We zijn de afgelopen week bezig geweest om het huis op te ruimen en een beetje op orde te brengen. En dat moet natuurlijk tussen alle andere werkzaamheden en activiteiten door. Maar het ziet er nu goed uit. Zelfs Freek en Julius zijn flink aan het inpakken geweest. Ze hebben namelijk liever niet dat de verhuizers aan hun spullen zitten
De grootste uitdaging is nu om ervoor te zorgen dat we de koffers voor Bali en Nederland inpakken en dat dus nog kleding hebben om aan te trekken!!

De jongens hebben inmiddels ook hun afscheidsfeestjes achter de rug. Geen grote feesten met alle vriendjes, maar een logeerfeestje met de 2 beste vriendjes. Julius had Onno en Daan uitgenodigd (een onafscheidelijk trio op school) en wilde naar Wild Wild Wet (een groot waterpark). Dat was natuurlijk dolle pret! Julius mocht ook kiezen waar hij wilde eten en het werd Pepperoni, een heerlijke pizzeria. Het inslapen ging niet zo heel erg makkelijk, maar rond 10u was het eindelijk stil.

Een week later was Freek aan de beurt en hij had Kamil en Jelte uitgenodigd. Freek koos voor een andere temperatuur: Snow City. Een sneeuwhelling waar je met een band vanaf kan glijden. Erg koud! Maar erg leuk. Gelukkig was Sander die dag thuisgekomen uit India, zodat hij met de jongens deze kou kon trotseren. Ook Freek koos voor Pepperoni en wederom werd er een heerlijk grote pizza gegeten. Het slapen van Freek, Kamil en Jelte ging iets minder soepel, maar ze hebben er nog wat uurtjes uit kunnen persen.

Het belangrijkste is dat zowel Freek als Julius ernorm genoten hebben van de tijd die ze hebben doorbrengen met hun beste vriendjes.

De komende 1,5 week gaan we proberen zoveel mogelijk te genieten van Singapore. De jongens hebben aardig wat feestjes, Sander moet nog flink wat werk afronden, ik ben met de afronding van mijn opdracht voor school bezig. We zijn dus wel van de straat! Op donderdag vindt het afscheid op school plaats. Eerst een afscheidassemby, waarbij maar weinig mensen het drooghouden als het schoollied wordt gezonden en later op de dag in de klassen. Vrijdag is de laatste dag op school en gaan we als de school uit is maar zo snel mogelijk naar het vliegveld en even bijkomen van alle emoties….

Tot in Nederland!!

PS: Ik heb voor de liefhebbers nog wat foto’s geplaatst van mei en juni.