Aug 29 2010
Veel sport
De afgelopen weken hebben voornamelijk in het teken gestaan van sport.
Natuurlijk is ook de school weer begonnen (Freek en Julius in groep 5), natuurlijk hebben we de National Day Parade overleefd met een overkill aan patriottisme en natuurlijk hebben we weer de nodige afspraakjes gehad met vrienden, borrels met collega’s of BBQ’s met Sanders hockey team. En natuurlijk hebben we een heerlijk dagje apart gedaan met de kinderen (zie ook de foto’s)
Maar er is maar 1 ding dat de afgelopen 2 weken echt belangrijk was in huize Schwartz en dan vooral voor de 2 juniors: de Youth Olympic Games.
Man man man, wat een belevenis als je 7 jaar bent: de eerste Youth Olympics in het land waar jij toevallig woont. En wat hebben we er van meegekregen? Veel!
We hebben down town de binnenkomst van de olympische vlam bekeken, we zijn naar een tennis wedstrijd geweest, we hebben 2 middagen/avonden hockey wedstrijden gekeken van o.a. de Nederlandse meiden. En in de finale heeft Nederland goud gewonnen in een spannende wedstrijd tegen Argentinie.
Er zijn 2 Egyptische deelnemers aan de moderne pentatlon op school geweest, een Nederlandse deelnemer aan turnen die een korte demonstratie aan de ringen gaf, Margriet Zegers (hockey goud in 1984) heeft de olympische vlam op school ontstoken en dan waren er ook nog de turkse worstelaars die goud, zilver en brons hadden gewonnen en die de school kwamen bezoeken. Een hele hoop YOG dus!!
Het hoogtepunt voor Freek en Julius was (naast de hockey finale) nog wel de hockey clinic waar zo’n 100 (!) kinderen aan meededen. De gezamenlijke start was onder leiding van de technisch directeur van de KNHB en daarna gingen de kinderen in groepjes uiteen. Freek en Julius hadden het enorme geluk dat ze de clinic kregen van Margriet Zegers herself. Volgens Freek heeft hij tijdens de clinic net zo veel geleerd als in 5 reguliere trainingen
Wij zitten dus nu met 2 jongens die olympisch hockey kampioen willen worden; 1-0 voor Sander…..
Maar gelukkig is gisteren het voetbal seizoen weer begonnen. Dikke tranen bij Freek omdat hij niet bij Kamil in het team zit (en ook hele dikke tranen bij Kamil). Zelfs de mooie nieuwe schoenen konden het verdriet niet verminderen. Maar gelukkig kon hij zich er over heen zetten en hebben beide jongens weer heerlijk kunnen voetballen (1-1??)
We gaan dus weer terug naar het normale leven met school, werken, feestjes en andere dingen om onszelf te maken. Ook geen straf….